Στάχυα σε γαλανόλευκη πέτρα



Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες    ευλαβικά πριν μπουν στο θυσιαστήριο
τώρα πετάνε αποτσίγαρα οι τουρίστες   και το καινούργιο πάν να δουν διυλιστήριο.

Κοιμήσου Περσεφόνη  στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι  ποτέ μην ξαναβγείς.

Εκεί που η θάλασσα γινόταν ευλογία  κι ήταν ευχή του κάμπου τα βελάσματα
τώρα καμιόνια κουβαλάν στα ναυπηγεία  άδεια κορμιά σιδερικά παιδιά κι ελάσματα.

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος

7b_Petra_Ioanninon3

Λέξεις κλειδιά
κοινωνική δικτύωση
Πίσω στην κορυφή ↑